عکس های جدید مریخ

چند روزی از فرود موفقیت آمیز مریخ نورد "کنجکاوی" گذشته است. تقریباً به هر کجای اینترنت که سری می زنید، به هر شبکه تلویزیونی که نگاه می کنید و یا به هر موج رادیویی که گوش می دهید، شخصی درباره نشست موفقت آمیز مریخ نورد ناسا حرف می زند. پایان "هفت دقیقه وحشت"، یکی از چالش برانگیزترین فرودها بر سطح سیاره ای دیگر. اما این پایان، تازه آغاز ماجراست. حال زمان شروع بخش اصلی ماموریت و جستجو برای حیات در مریخ است. پس با ما همراه باشید تا از آخرین اخبار مریخ مطلع گردید...

در ادامه این مطلب جدیدترین عکس های ارسالی مریخ نورد "کنجکاوی" را می بینید. با توجه به تعداد بالای عکس هایی که در روزهای آینده نیز ارسال خواهند شد، بجای ایجاد تاپیک جدید برای هر عکس، کلیه عکس ها را در همین مقاله قرار خواهیم داد. این امر از لحاظ ایجاد مبحثی جامع است که کلیه تصاویر جدید مریخ را پوشش دهد و بدین ترتیب از پراکندگی عکس ها در مطالب مختلف جلوگیری خواهیم نمود. امیدواریم از دیدن عکس های جدید مریخ لذت ببرید...

 

اولین مطلب من

سلام من الهه هستم

واینجمام تابه شماکمک کنم هرچیزی که می خواهیدبرایتان بگزارم

امیدوارم که مطالب موردنظرخودرادراینجاپیداکنید.

اخترشناسان برای اولین بار موفق به رصد سیاره‌ای شبه زمینی در مدار ستاره‌ای شبه خورشیدی و در منطقه‌ای قابل سکونت از فضا شدند.

این سیاره جدید یکی دیگر از جدیدترین رصدهای تلسکوپ کپلر است، تلسکوپی که در جستجوی نشانه‌هایی از نوسان نور ستاره‌ها به واسطه عبور یک سیاره از برابر آنها است، پدیده ای که آن را «گذر» می‌نامند.

«آلن باس» یکی از اعضای تیم پروژه کپلر از موسسه کارنگی می‌گوید این کشف مدرکی مستحکم برای پشتیبانی از این ایده است که ما در جهانی زندگی می‌کنیم که مملو از حیات است. کپلر در آستانه کشف فراوانی سیاره های شبه زمینی و قابل سکونت در کهکشان است.

سیاره جدید با نام کپلر 22b در فاصله 600 سال نوری و در مدار ستاره ای مشابه خورشید، ستاره نوع G در حرکت است. وسعت این سیاره 2.4 برابر زمین است و هر 290 روز یکبار به دور ستاره‌اش می‌چرخد در حالی‌که در منطقه قابل سکونت از ستاره‌اش واقع شده، منطقه‌ای که در آن امکان وجود آب در حالت مایع وجود دارد.

Photo:JPL

یک سیاره شبه زمینی کامل

کپلر با شیوه رصد خود نمی‌تواند جرم سیاره را تعیین کند و از این رو اخترشناسان از تلسکوپی دیگر برای کشف نشانه‌های کشش‌های گرانشی از سوی سیاره استفاده کردند اما تا کنون موفق به رصد چنین نشانه‌هایی در ستاره میزبان این سیاره نشده‌اند. این به آن معنی است که جرم سیاره باید کمتر از 36 برابر زمین باشد.

در این صورت جرم سیاره به جرم گروه سیاره‌های "ابر-زمینی" نزدیک است که وسعتی دو برابر وسعت زمین دارند. جرم و ابعاد محاسبه شده برای این سیاره به این معنی است که کپلر 22b سیاره‌ای سنگی است که می‌تواند حاوی آب مایع باشد. رصدهای زمینی در اواسط سال 2012 می‌تواند به اخترشناسان در تعیین جرم واقعی سیاره کمک کند، این رصدها می‌تواند به تعیین ساختار و ترکیبات سیاره منجر شود.

تاکنون دو سیاره سنگی دیگر در منطقه قابل سکونت سیاره‌هایشان کشف شده‌اند اما ستاره این سیاره‌ها بسیار سردتر از خورشید بوده است. اخترشناسان بر این باورند درجه حرارت بر روی سطح سیاره‌ای که به تازگی کشف شده 22 درجه سلسیوس است.

در جستجوی حیات بیگانه

تلسکوپ کپلر طی هزار روز گذشته به بیش از 150 هزار ستاره در میان صورت فلکی «قو» و «بربط» چشم دوخته است. تیم پروژه کپلر تاکنون بیش از دو هزار و 300 سیاره فرازمینی را به عنوان سیاره‌های کاندید برای مطالعات بیشتر انتخاب کرده است. 10 سیاره از این تعداد وسعتی کمتر از دو برابر زمین دارند.

به گزارش مهر به نقل از نیوساینتیست، محققان برای تایید یافته‌های خود باید سه «گذر» این سیاره از برابر ستاره‌اش را رصد کنند. اولین گذر سه روز پس از آغاز جمع‌آوری اطلاعات توسط کپلر در سال 2009 انجام شده است. گذر سوم در دسامبر 2010 انجام شده و از این رو اخترشناسان از آن به عنوان هدیه‌ای بزرگ و "سیاره کریسمس" یاد می‌کنند.

اواخر بهار نیم کره شمالی مریخ بود که پردازنده دوربین HiRISE مدارگرد اکتشافی مریخ جاسوسی این ساکن محلی را می‌کرد. منطقه پوشیده از غبار Amazonis Planitia، که در مرکز شیطان غباری چرخان در حال حرکت به سمت جنوب و شرق ( پایین و راست) است، حدود سی متر قطر دارد. شیطان غباری، غبار را به جو رقیق مریخی پرتاب می‌کند و تل غبار آن تا 800 متر بالای سطح مریخ می‌رسد. تل غبار بر خلاف مسیر شیطان غباری، به همراه یک نسیم غربی، به سمت شرق می‌وزد. در این منطقه متداول است زمانی که خورشید سطح سیاره را گرم می‌کند و گرما تولید می کند، باد بلند می‌شود و شروع به چرخش می‌کند، و بدین ترتیب شیاطین غباری به وجود می‌آیند. در تصاویر دیگر HiRISE برای شیاطین غباری گزارش شده است که بادهای مماس!! سرعتی تا 110 کیلومتر بر ساعت دارند.

فوران خورشید خشمگین

Happy Valentines Day

 

دانشمندان ناسا یک موشک دو مرحله‌ای را در میان آسمانی که به نور سبز رنگ شفق قطبی آلاسکا مزین شده بود پرتاب کردند

به گزارش خبرگزاری مهر، استیون پاول از دانشگاه کورنل در این خصوص گفت: "ما درحال بررسی چیزی هستیم که به آن هوای فضا گفته می‌شود. هوای فضا در اثر ذرات بارداری شکل می‌گیرد که از خورشید می‌رسند و با میدان مغناطیسی زمین تعامل می‌کند. ما به عنوان انسان این اثر را مستقیماً احساس نمی‌کنیم اما سیستم‌های الکترونیکی ما آن را درک می‌کنند."

این موشک که Terrier-Black Brant نام دارد شنبه شب 18 فوریه 2012 از پایگاه Poker Flat Research Range در فیربانکس آلاسکا پرتاب شد.

Terrier-Black Brant جریانی از اطلاعات را از فاصله 200 مایلی (حدود 322 کیلومتری) از سطح زمین و لحظاتی پس از پرتاب در زمان واقعی به زمین ارسال کرد.

دستگاه‌های این موشک دو مرحله‌ای از میدان‌های مغناطیسی و الکتریکی خاصی که توسط شفق‌ها ساخته شده‌اند، نمونه برداری کردند.

به گفته این دانشمندان، زمانی که فعالیت‌های خورشیدی به اوج خود می‌رسند توفان‌های خورشیدی که به زمین گسیل می‌شوند با فرستنده‌های "جی. پی. اس"، اینترنت ماهواره‌ای و سایر سیگنال‌ها تداخل می‌کنند

تشکیل سنگ تیسدیل 2 در مریخ
12 سپتامبر 2011

چرا این سنگ مریخی این مقدار فلز روی در خود دارد؟ این سنگ که تقریبا به اندازه و شکل یک میز چای‌خوری شیب‌دار است، به طور عجیبی مسطح و به سطح بالای آن نور تابیده، چند هفته پیش توسط مریخ نورد رباتیک فرصت که اکنون در حال پیمودن سراسر مریخ است مشاهده شد. در اوایل ماه گذشته فرصت به دهانه‌ی ایندیور رسید که بزرگترین عارضه‌ای است که تا به حال ملاقات کرده و اکنون در حال کاوش دیواره‌ی ایندیور برای یافتن سرنخ هایی است تا بفهمد مریخ مرطوب در میلیاردها سال پیش چگونه بوده است. سنگی که در تصویر بالا می‌بینید، تیسدیل 2 نام‌گذاری شده است، سنگی غیرعادی است که توسط فرصت در هفته‌ی گذشته کشف شد و اکنون گفته می‌شود که باقی مانده‌ای پرتاب شده از برخوردی است که دهانه ی اُدیسه که در همان نزدیکی است را به وجود آورد. اما نتیجه‌ی تحلیل شیمیایی تیسدیل 2 نشان داده است که این سنگ به طور عجیبی مقادیر زیادی عنصر روی در خود دارد. دلیل آن هنوز مشخص نیست اما ممکن است سرنخی از گذشته‌ی تمام آن ناحیه باشد. فرصت پیش از این هم سنگ‌هایی قدیمی تر از موارد مطالعه شده‌ی قبلی یافته است و به اکتشاف چندین شکل‌گیری جذاب سنگ های دیگر نیز ادامه خواهد داد که تا کنون فقط از فاصله‌ی دور نگاهی اجمالی به آنها انداخته است.

این نمای زیبا در صورت‌فلکی ماکیان که توسط تلسکوپ فضایی فرابنفش گالکس ثبت شده، گازهای داغی را نشان می‌دهد که پس از گذشت 5000 تا 8000 سال از انفجار ابرنواختری ستاره‌ای سنگین، هنوز داغند و تشعشع می‌کنند.

ذرات گاز درون این سحابی، سرعت زیاد خود را از انرژی انفجار ابرنواختری بدست آورده‌اند و وقتی به مولکول‌های کم‌سرعت یا ساکن محیط برخورد می‌کنند، دمایشان به‌قدری بالا می‌رود که پرتوهای فرابنفش از خود منتشر می‌کنند. این سحابی ابرنواختری حدود 1500 سال‌نوری از زمین فاصله دارد.